Oddychanie
Treści o sposobie oddychania oraz jego znaczeniu dla funkcjonowania układu ustno-twarzowego oraz powiązaniach z funkcjami oralnymi i mową.
Kategoria główna
Mowa nie rozwija się w oderwaniu od ciała. Tu znajdziesz wpisy o oddychaniu, pozycji spoczynkowej języka i warg, napięciu, żuciu i połykaniu — czyli funkcjach, które współtworzą warunki dla sprawnego działania narządów jamy ustnej, rozwoju mowy i codziennego funkcjonowania dziecka.
Ścieżki tematyczne
Każdy obszar prowadzi przez artykuły ułożone w przemyślanej kolejności.
Na dobry początek
Teksty, które porządkują najważniejsze pojęcia i pomagają rozpocząć czytanie.
Podczas zajęć logopedycznych może się okazać, że dziecku trudno odnaleźć językiem wskazane miejsce. W znalezieniu właściwego ułożenia pomaga mu lustro lub dodatkowa podpowiedź. W tym wpisie przez „czucie” rozumiem informacje, dzięki którym dziecko może orientować się m.in. w położeniu języka, jego ruchu i kontakcie z określonym miejscem w jamie ustnej. Czasem warto więc przyjrzeć się nie tylko samemu ruchowi, ale również temu, jak dziecko odbiera i wykorzystuje informacje o położeniu języka w jamie ustnej. To, że język nie trafia we właściwe miejsce, nie musi oznaczać wyłącznie trudności ruchowej.
Czytaj artykuł →Podczas ćwiczeń języka można czasem zauważyć, ze razem z nim porusza się również żuchwa. Czy oznacza to problem? I czy dziecko powinno ćwiczyć "stabilizację żuchwy"? Precyzyjna mowa wymaga nie tylko wykonania ruchu. Znaczenie ma również to, jak podczas mówienia współpracują żuchwa, wargi i język oraz czy dziecko potrafi odpowiednio kontrolować ich ruch.
Czytaj artykuł →Celem terapii nie jest sprawny język wyłącznie podczas wykonywania polecenia. Najważniejsze jest wykorzystanie wypracowanych umiejętności w codziennych czynnościach: podczas odpoczynku i oddychania, przyjmowania pokarmów i płynów, połykania oraz mówienia.
Czytaj artykuł →W terapii samo pytanie „Czy dziecko potrafi to zrobić?” jest dla mnie niewystarczające. Równie ważne jest: „Czy korzysta z tej umiejętności wtedy, kiedy naprawdę jej potrzebuje?”. Dziecko może bowiem prawidłowo wykonać ruch na polecenie, a mimo to nie wykorzystywać go jeszcze spontanicznie. Dopiero obserwacja umiejętności w rzeczywistej czynności pokazuje, na ile stała się ona funkcjonalna.
Czytaj artykuł →